ANNE DE GELAS
Mère et Fils
15/11/17 - 14/01/18


Gesloten van 24/12/17 t.e.m. 2/01/18


Fr | English



anne_de_gelas_1

© Anne De Gelas, Lutte ou danse, 2016, reeks "Mère et Fils"

« Mère et fils » vormt het vervolg op het boek « L’Amoureuse », in 2013 gepubliceerd bij uitgeverij Le Caillou Bleu.
In « L’Amoureuse » staat een rouwproces centraal. Ik begon aan dit werk na het overlijden van mijn partner, de vader van mijn zoon.

De schok van zijn dood werd gevolgd door een rouwtijd, een herstelperiode, waarin ik me concentreerde op het nieuwe, kleiner geworden gezin. « Mère et Fils », is een confrontatie die de intense band tussen moeder en zoon toont en die, tijdens dit dieptepunt, ook ingaat op de bestendigheid van de vrouwelijkheid en van het verlangen, en op de terugkeer naar het leven.

Aan de hand van mijn werk, teksten, tekeningen en foto’s wil ik de complexiteit van deze relatie onthullen: zowel de verstandhouding als de grimmigheid, de eenzaamheid en de tederheid, de door deze confrontatie veroorzaakte verandering, de totaal verschillende manier waarop ze wordt ervaren door een zoon/kind en door een vrouw/moeder, het leven dat doorgaat, de jaren die voorbijgaan en de lichamelijke veranderingen bij ons allebei.

Centraal staat het thema van de overgang, voor hem van de kindertijd naar de adolescentie, van de onthechting, van het ontbreken van een vader in een bijna noodzakelijkerwijze symbiotische relatie, van het onafhankelijk leren zijn en van het kweken van oordeelvermogen. Voor mij gaat het om een verouderingsproces, om wonden die zich op de huid zelf aftekenen en over het recht op transformatie in een maatschappij die het voor een vrouw moeilijker maakt om ouder te worden, alleen te zijn, en ten volle haar rol van moeder/kunstenares te vervullen. Dit laatste element is meer bepaald terug te vinden onder de titel « un visage de lignes », maar integreert zich op natuurlijke wijze in het werk « Mère et Fils ».

In mijn foto’s zijn de blikken meestal gericht op de toeschouwer. Ze houden hem gevangen in een vraagstelling en wekken een zeker gevoel van onbehagen op in een intieme sfeer waarin hij de rol zou kunnen spelen van de afwezige.
De opnamen zijn (bijna) allemaal gemaakt op dezelfde plek, in dezelfde kamer, met hetzelfde licht, gebruikmakend van een eenvoudige positionering waarin plaats is voor een stukje toeval binnen een welbepaalde mise-en-scène.

De vrij strenge behandeling van het beeld blijft sober en contrastrijk. De interieurs en decors zijn bijna systematisch weggewerkt, met uitzondering van voorwerpen ontleend aan onze gemeenschappelijke geschiedenis. Een reeks portretten, zelfportretten en obsessioneel behandelde dubbelportretten benadrukken de uitnodigende of geruststellende gebaren.

De verwijzingen naar de schilderkunst zijn evident, vooral naar de Vlaamse Primitieven: « Maagd met kind » en « Mater dolorosa ».

De beelden zijn in korrelig zwart-wit behandeld. Ik ontwikkel zelf mijn films en blijf werken met analoge fotografie. Hierdoor wordt het tijdeloze aspect benadrukt en kan ik op de materie zelf inwerken en het toeval laten spelen.

Het aantal tekeningen, met balpen of viltstift, is groter dan in vorige reeksen. Ze zijn bijtender, eenvoudiger en meer uitgepuurd, vaak zelfs gereduceerd tot een onhandige lijn. Ze onthullen de kwetsbaarheid van de relaties, van de al of niet hechte band, van de vibratie en de fusie inherent aan het samenleven. In de zelfportretten ligt de klemtoon op de moeilijke confrontatie met fysieke veranderingen, het gemis, de nood of integendeel het verlangen of de weigering aangeraakt te worden, aan het ambigue opnieuw opduiken van het verlangen als moeder en als weduwe.
Sommige tekeningen zijn heftig zonder rechtstreeks in te spelen op de erdoor begeleide teksten of foto’s.

De geagiteerde teksten, bijna automatisch schrift, komen altijd tot stand in woede, een energie die voortkomt uit de nood om op papier een teveel aan emoties uit te storten. Soms komen ze langzaam tot ontwikkeling, in spiraal, als litanieën, doorwrocht, repetitief, zich vastbijtend in het onderwerp.
Nog scherper worden ze in vraagstellingen over het leven, het moederschap, verantwoordelijkheid, het kind-zijn, lange weeklachten zonder antwoorden… Ze worden steeds begeleid door nachtmerries, sombere visioenen als boodschappen die op een vreemde manier het dagelijkse belichten en de doden oproepen die nog meer aanwezig zijn dan de levenden. De dromen werken als onthullende en vaak wrede contrapunten.

Dit werk getuigt tegelijkertijd van een wachten, een overgang, een uitstel, een invraagstelling, we zouden kunnen vragen « het heeft niet mogen zijn, maar wat staat er nu te gebeuren? ».
De opmaak is nauwkeurig en complementair aan de elementen teksten/foto’s/tekeningen en formuleert een contrastrijk antwoord op deze vraag.

Anne De Gelas

Vertalling: Marleen Cappellemans

Website: www.annedegelas.com




cover_De_Gelas

Anne De Gelas, Mère et Fils
Anne De Gelas, «Mère et Fils», Paris.
Loco Uitgever (Paris) en Contretype (Bruxelles), 2017.
Formaat: 32,5 x 24 cm, slappe kaft, 124 bladzijdes.
Illustraties in vierkleurendruk.
Prijs: 35 €. Print: 500 exemplaren.